บทที่ 257 ตั้งชื่อ

ซูอี๋เหนียงเห็นประเดี๋ยวเขาก็ยิ้มแป้น ประเดี๋ยวก็ขมวดคิ้วมุ่น ไม่รู้แน่ชัดว่าเขาดีใจหรือไม่ดีใจกันแน่ จึงคร้านจะใส่ใจอีก

อย่างไรเสียทั้งสองคนก็ยังหนุ่มสาว วันข้างหน้ายังต้องกังวลว่าจะไม่มีบุตรชายอีกหรือ

นางเลิกม่านประตูเข้าไปดูอาการของเหมยต่วนด้านใน เมื่อจัดการทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วยังต้องพากลับห้องนอน