บทที่ 107 อุกกาบาตในทะเลทราย

ในบรรดาคนทั้งสิบกว่าคนนี้ มีสองคนที่ทำให้ฉีอวิ้นประทับใจค่อนข้างลึก

คนหนึ่งชื่อเว่ยเสี่ยวหมิง เป็นศาสตราจารย์แก่ที่สวมแว่นตา ได้ยินว่าท่านมีความรู้ความสามารถในหลายด้าน

อีกคนชื่อหงเหว่ยเจ๋อ หน้าตาดูเป็นมงคล โกนหัวล้านเกลี้ยงเป็นเงา เป็นนักสะสมมืออาชีพที่มีเส้นสายกว้างขวาง

คนเหล่านี้ต่างให้ความเคารพผู้จัดการปี๋มาก จึงมีทัศนคติที่ค่อนข้างดีต่อฉีอวิ้นไปด้วย

ทุกคนนั่งดื่มชาคุยกัน แลกเปลี่ยนข้อมูลที่เป็นประโยชน์ซึ่งกันและกัน ฉีอวิ้นแค่นั่งฟังอยู่ข้างๆ ไม่ค่อยได้แทรกบทสนทนาเท่าไหร่