บทที่ 114 นี่ยังเป็นมนุษย์รึเปล่ากันแน่

พอได้ยินคำว่าเหล้าเม่าไถยุค 80 ใบหน้าของชายชรานั้นที่เดิมเพียงแค่มีสีหน้าเคลื่อนไหวเล็กน้อย ขณะนี้กลับสว่างไสวขึ้นมาทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เขาหันหัวมาจ้องมองฉีหยุนอย่างตรงไปตรงมา ถามอย่างใจจดใจจ่อ "นายมีเหล้าเม่าไถยุค 80 เหรอ"

ฉีหยุนพยักหน้า "ถูกต้อง บังเอิญได้มาขวดหนึ่ง"

ลูกกระเดือกของชายชราเคลื่อนไหวอย่างไม่รู้ตัว เลียริมฝีปากแล้วถาม "ไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม"

ฉีหยุนเห็นออกแล้วว่าชายชราคนนี้เป็นขาประจำของเหล้าอย่างชัดเจน จึงยิ้มทันที "ไหนจะกล้าหลอกคุณเล่า"