บทที่ 131 เหมืองถล่ม

เช้าวันต่อมา ฟ้ายังไม่ทันสาง ฉีอวิ๋นก็ถูกเสียงโทรศัพท์ดังรัวปลุกให้ตื่น

บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือแสดงชื่อพี่เผิง เขายกมือขึ้นดูเวลา เพิ่งเลยแปดโมงมาเท่านั้น

อีกฝ่ายโทรมาตั้งแต่เช้าขนาดนี้ ทำให้ใจเขากระตุกวูบ ความง่วงหายไปในพริบตา กลัวเหลือเกินว่าจะเกิดเรื่องอะไรกับอีกฝ่าย

“เหล่าฉี เกิดเรื่องแล้ว!” เสียงของพี่เผิงจากปลายสายฟังดูตึงเครียดอย่างชัดเจน

ฉีอวิ๋นผุดตัวลุกขึ้นนั่งจากโซฟาทันที หัวใจบีบรัดแน่น “อะไรนะ!?”