บทที่ 147 ขุดหลุม

ในความทรงจำของฉีอวิ๋น คนในหน่วยงานลักษณะนี้มักคุ้นชินกับการพูดจาแบบภาษาราชการ พูดคลุมเครือตลอด ปล่อยให้อีกฝ่ายไปตีความเอาเอง

แต่รองเลขาธิการที่อยู่ตรงหน้ากลับต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ไม่มีแม้แต่คำพูดไร้สาระสักครึ่งประโยค เขาแสดงความเป็นมิตรต่อฉีอวิ๋นอย่างตรงไปตรงมา

แม้เดิมทีฉีอวิ๋นจะไม่ได้ตั้งใจเดินสายงานการเมือง แต่ถ้าได้รู้จักกับบรรดาคนใหญ่คนโตในหอการค้าท้องถิ่นไว้บ้าง ก็น่าจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาของตัวเองในอนาคต

ดังนั้นเขาจึงรีบประสานมือขอบคุณทันที “อย่างนั้นก็ดีมากเลยครับ ขอบคุณท่านเลขาธิการที่เมตตาผม”

รองเลขาธิการโบกมือ แล้วพูดต่อว่า “กรรมการของหอการค้าพวกนั้น ปกติก็งานยุ่งกันมากอยู่แล้ว จะให้มารวมตัวกันพร้อมหน้าไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้านายอยากทำความรู้จักกับพวกเขา ก็ต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ดี”