บทที่ 158 ช่วยเหลือพลทหารเมนเดเลเยฟ

สำเนียงของโนโควิชแตกต่างจากเมนเดเลเยฟอย่างสิ้นเชิง ไม่มีสำเนียงเหนียงตงอันเข้มข้นแบบอีกฝ่าย ทั้งยังออกเสียงชัดถ้อยชัดคำ

ฉีอวิ๋นมองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะเข้าสู่ประเด็นทันที

“คุณโนโควิช ก่อนที่เราจะเริ่มพูดคุยกัน ผมอยากถามคุณสักเรื่องหนึ่ง”

โนโควิชพยักหน้าเบา ๆ “ว่ามา”

“ผมอยากรู้ว่าเมนเดเลเยฟถูกคนที่คุณส่งไปพาตัวไปหรือเปล่า” ฉีอวิ๋นไม่คิดจะอ้อมค้อมกับอีกฝ่าย เขาต้องยืนยันข้อสันนิษฐานในใจให้แน่ชัดก่อน