บทที่ 174 คำขอร้องของหม่าเป่ากั๋ว

วันถัดมา ภายในสำนักงานของสถานีตำรวจถนนหงซิง

ฉีอวิ๋นนั่งลงบนโซฟา ยกถ้วยชาตรงหน้าขึ้นดื่มไปสองสามอึก แล้วถามว่า “พี่หม่า เรียกผมมาตั้งแต่เช้าตรู่มีเรื่องอะไรหรือครับ เสียงพี่ในโทรศัพท์ดังขนาดนั้น ภรรยาผมยังนึกว่าผมก่อเรื่องอะไรขึ้นมาแล้ว”

หม่าเป่ากั๋วมีสีหน้ายินดี รีบยื่นซองเอกสารให้เขา กล่าวด้วยสีหน้ารู้สึกผิดว่า “ต้องขอโทษจริง ๆ นะน้องฉี ที่รบกวนความฝันอันแสนสุขของนาย”

“แต่เรื่องนี้เร่งด่วนจริง ๆ ตอนเช้าพี่ไปที่สำนักงานตำรวจเมือง ถึงเพิ่งได้รับแจ้งมา” เขาหยุดเล็กน้อย แล้วชี้ไปยังซองเอกสาร “นี่คือเอกสารสมัครคัดเลือกเยาวชนดีเด่นสิบอันดับของเมือง นายกรอกเดี๋ยวนี้เลยนะ กรอกเสร็จพี่ต้องรีบส่งไปสำนักงานตำรวจเมือง เพราะบ่ายวันนี้ก็หมดเขตแล้ว”

ฉีอวิ๋นชะงักเล็กน้อย สายตาตกลงบนซองเอกสารที่หม่าเป่ากั๋วยื่นมา สีหน้าปรากฏความประหลาดใจขึ้นเล็กน้อย