บทที่ 185 แปดแสนหยวนเป็นราคาต่ำสุดของมันจริง ๆ

“พี่เว่ย พี่คิดว่าคนกลุ่มนี้เป็นยังไงบ้าง”

ภายในรถ ฉีอวิ๋นพ่นควันบุหรี่เป็นวง มองออกไปนอกหน้าต่าง

บนใบหน้าของเฉินเว่ยปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ ซึ่งหาได้ยาก เขาตอบว่า “น่าสนใจดี”

“ก็น่าสนใจจริง ๆ” ฉีอวิ๋นหัวเราะเบา ๆ แล้วถอนสายตากลับมา “พี่ไปจับตาดูที่นั่นต่ออีกสองวัน ถ้ายังไม่มีความเคลื่อนไหวก็กลับมาเถอะ”

“อืม” เฉินเว่ยรับคำ เปิดประตูลงจากรถ