บทที่ 197 ความโกรธเกรี้ยวของโจวเหวินปิน

กว่าครึ่งชั่วโมงต่อมา รถตู้เอนกประสงค์ติดฟิล์มดำทึบสามคันก็มาจอดเทียบริมถนนในหมู่บ้านซินเหอ

ฉีอวิ๋นก้าวเดินไปที่รถคันหนึ่ง

เมื่อขึ้นรถ เขาก็ชี้มือไปยัง ‘โรงแรมอู่หูซื่อไห่’ ที่อยู่ด้านข้างแล้วเอ่ยขึ้น “สองคนนั้นพักอยู่ที่ห้อง 108 ของโรงแรมนี้ ผมรู้สึกว่าพวกเขามีอันตรายพอตัว อาจจะมีอาวุธด้วย พวกคุณต้องระวังตัวให้ดี”

เก๋อต้าเป่าพยักหน้ารับ หันขวับไปมองทางโรงแรมด้วยแววตาคมกริบ

“วางใจเถอะ พวกเราเตรียมอุปกรณ์ปราบจลาจลมาพร้อม”