บทที่ 206 สมบัติลึกลับ

เมื่อวานตอนเช้า ฉีอวิ๋นโทรหาหลี่เย่าฮวา ขอให้อีกฝ่ายจัดคนมารับเขาที่ท่าเรือในวันนี้

อย่างไรเสีย แอฟริกาใต้ก็เป็นสถานที่ที่วุ่นวายมาก อีกทั้งเขายังพกพาสมบัติล้ำค่าจำนวนมากมาด้วย ใครจะไปรู้ว่าจะมีคนชั่วร้ายแบบไหนได้ข่าวแล้วโผล่ออกมา

แม้เฉินเว่ยจะมีฝีมือแข็งแกร่ง แต่ถึงเป็นวีรบุรุษก็รับมือคนจำนวนมากไม่ไหว ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย เขาจึงขอให้หลี่เย่าฮวาส่งคนที่ไว้ใจได้มาช่วย

ส่วนจุดประสงค์ของไคเซินกับพีทนั้น ฉีอวิ๋นเข้าใจดีอยู่แล้ว การที่ทั้งสองวางท่าทีอ่อนน้อมถึงเพียงนี้ ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าต้องการให้เขาอย่านำเรื่องที่เกิดขึ้นบนเรือไปเปิดเผย

ฉีอวิ๋นเหลือบมองสีหน้าแข็งค้างของไคเซินกับพีท เคาะเถ้าบุหรี่แล้วพูดอย่างเรียบเฉยว่า “ผมรับน้ำใจของทั้งสองคนไว้ ค่าระวางเรือควรเป็นเท่าไรก็จ่ายเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องยกเว้น ผมออกทะเลมาหลายวันรู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนแล้วกัน”