บทที่ 220 ห้าล้านหยวนแห่งความจริงใจ

ภายในห้องส่วนตัวของร้านน้ำชาแห่งหนึ่ง จางต้าหย่งหมุนถ้วยชาในมือไปมา พลางตอบคำถามก่อนหน้านี้ของฉีอวิ๋น

“ตามปกติแล้ว หากมีรายงานผลตรวจบาดแผลจากโรงพยาบาลระดับสาม และพวกที่ลงมือทำร้ายก็สารภาพหมดแล้ว การถูกตัดสินจำคุกสักสองสามปีก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร”

“แต่ถ้าฝั่งเราไม่ออกแรงช่วย ต่อให้คดีนี้ส่งขึ้นไป ก็คาดว่าน่าจะถูกค้างอยู่ที่อัยการ”

“ไอ้คนที่สั่งให้ลงมือทำร้ายเป็นน้องเมียของเหลียงเทียนโย่ว อีกฝ่ายก็มีเส้นสายอยู่ในเมืองไม่น้อย แค่ช่วงเช้าวันนี้ คนที่โทรหาผมก็มีตั้งหลายคนแล้ว”

ฉีอวิ๋นหัวเราะเบา ๆ ยกถ้วยชาขึ้นจิบหนึ่งคำแล้วพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นเขาก็น่าจะรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น”