บทที่ 226 ข่าวสารสีม่วงปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก

เวลา 23:30 น. เลขานุการเซี่ยนั่งอยู่ริมดาดฟ้าเพียงลำพัง รอบกายเต็มไปด้วยกระป๋องเครื่องดื่มที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้น ขณะนี้เส้นผมของเขายุ่งเหยิง สีหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ไม่เหลือความน่าเกรงขามยามออกคำสั่งอยู่ในสถานีตำรวจแม้แต่น้อย

เมื่อ 2 ชั่วโมงก่อน หลังจัดการงานเสร็จ เขาเห็นว่าไฟในห้องทำงานของโจวเหวินปินยังเปิดอยู่ จึงเข้าไปถามว่าต้องการให้เตรียมอาหารเย็นหรือไม่

โจวเหวินปินบอกว่าตนยังมีงานต้องจัดการ ให้เขาเลิกงานกลับไปก่อน เลขานุการเซี่ยไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นเป็นประจำ เขาจึงออกไปก่อน

แต่เมื่อเดินออกจากอาคารรัฐบาลในวันนั้น เขาถึงพบว่าลืมของบางอย่าง จึงย้อนกลับไปเอา

ทว่าเพิ่งก้าวเท้าเข้าไปในห้องทำงาน เขาก็ได้ยินเสียงคำรามด้วยความโกรธของผู้นำตนดังมาจากห้องด้านในอย่างกะทันหัน