บทที่ 232 ลูกสาวที่พลัดพรากกันมานานหลายปี

“หลัวปู้พั่ว!?”

เมื่อได้ยิน 3 คำนี้ หัวใจของฉีอวิ๋นก็อดสั่นสะท้านไม่ได้

“ถูกต้อง นี่คือข้อสรุปที่ผมกับอาจารย์ได้จากการคำนวณ” อิกนาซิโอให้คำตอบอย่างหนักแน่น “แต่ตอนนี้ยืนยันได้เพียงขอบเขตกว้าง ๆ ว่าเป็นหลัวปู้พั่ว ยังไม่สามารถระบุให้ชัดเจนถึงจุดพิกัดได้”

“สถานที่แห่งนี้มีความหมายอะไร?” ฉีอวิ๋นรีบถามต่อ

เขาจำได้อย่างชัดเจนว่า พิกัดสีม่วงซึ่งปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อไม่กี่วันก่อน ได้กล่าวถึงจุดพิกัดแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ในอาณาจักรโหลวหลานโบราณ และอาณาจักรโหลวหลานโบราณก็ตั้งอยู่ตรงมุมตะวันตกเฉียงเหนือของหลัวปู้พั่ว!