บทที่ 236 เชื่อแม่มึงสิ!

อีกด้านหนึ่ง ภายในไซต์ก่อสร้างร้าง

ชายตาเดียวกับชายฟันบิ่นดิ้นรนอยู่นานถึง 3-4 ชั่วโมง ในที่สุดก็อาศัยเหล็กเส้นเปลือยที่โผล่ออกมาตรงมุมกำแพง ช่วยแก้เชือกที่มัดตัวพวกเขาไว้ได้สำเร็จ

หลังหลุดจากพันธนาการ ทั้ง 2 คนนอนแผ่อยู่บนพื้น หอบหายใจหนัก เสื้อผ้าบนร่างเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

หลังพักอยู่ครู่หนึ่ง ชายตาเดียวก็ลุกขึ้นนั่ง “ไป รีบกลับไปรายงานสถานการณ์ให้แพตทราบ!”

ชายฟันบิ่นเองก็รู้ว่าเรื่องนี้สำคัญมาก อย่างไรเสีย ชาย 2 คนที่จัดการพวกเขาเมื่อครู่ เพียงมองก็รู้ว่าเป็นพวกโหดเหี้ยม