บทที่ 271 รางวัลอันน่าตั้งตารอ รวมสองตอน

ภายในค่าย ฉีอวิ๋นถือโทรศัพท์เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เว่ยเสวียหมิงฟัง ก่อนพูดต่ออย่างจนใจเล็กน้อยว่า “คิดไม่ถึงว่าชาวต่างชาติพวกนั้นจะตายในสุสานกันหมด ตอนนี้เบื้องบนส่งคนจากมองโกเลียเหนือมารับช่วงต่อแล้ว ทีมโบราณคดีของเราคงไม่มีทางดำเนินการขุดค้นต่อไปได้”

“ผู้อาวุโสเว่ยช่วยคิดหาวิธี ให้หัวหน้าฮว่าเข้าร่วมทีมโบราณคดีของมองโกเลียเหนือด้วยได้ไหมครับ?”

ปลายสายเงียบไปหลายวินาที ก่อนเสียงของเว่ยเสวียหมิงจะดังขึ้น “มองโกเลียเหนือเข้ารับช่วงต่อก็เป็นเรื่องปกติ ถึงอย่างไรก็เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ตามระเบียบย่อมต้องให้ท้องถิ่นเป็นฝ่ายดูแลหลัก”

“แต่การตัดสินใจนี้เกิดขึ้นในขณะที่เบื้องบนยังไม่รู้ว่าใต้สุสานแห่งนั้นมีตำหนักใต้ดินของเจงกิสข่านซ่อนอยู่”

เมื่อได้ยินครึ่งประโยคแรก ฉีอวิ๋นยังนึกว่าเรื่องนี้คงหมดหวังแล้ว แต่ครึ่งประโยคหลังดูเหมือนจะยังมีหนทางอยู่บ้าง