บทที่ 280 พาตัวฉันไปนั้นง่าย แต่คิดจะส่งฉันกลับมาเกรงว่าจะยากแล้ว (รวมสามตอน)

สุสานสาธารณะซีซาน บริเวณไหล่เขา

หลังหนีหม่าฟัง 2 ตัวเลือกที่ฉีอวิ๋นเสนอให้จบ รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า ดวงตาทั้งคู่จ้องฉีอวิ๋นเขม็ง

เวลานี้ เสียงของเหล่าอิงกับเหล่าไป๋ดังผ่านหูฟังขนาดเล็กของเฉินเว่ย ทั้ง 2 คนตรวจสอบเนินเขาบริเวณใกล้เคียงแล้ว แต่ไม่พบภัยคุกคามที่ซ่อนตัวอยู่

เดิมทีนี่ควรเป็นข่าวดีสำหรับพวกเขา แต่หลังเฉินเว่ยได้ฟัง ไม่เพียงไม่ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย กลับยิ่งระแวดระวังมากขึ้น

เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างเงียบเชียบ 1 ก้าว ไปยืนในตำแหน่งที่สามารถขวางอยู่เบื้องหน้าฉีอวิ๋นได้ทุกเมื่อ