บทที่ 289 มารับด้วยตนเอง

ตอนเที่ยง ภายในร้านอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่งนอกพิพิธภัณฑ์มณฑล หลังจากถงหยางหมิงวางโทรศัพท์ลง เขาก็หันไปพูดกับอวี๋ฉี่เซวียนที่อยู่ข้างๆ ว่า “ทางนั้นยอมปล่อยตัวแล้ว แต่เจ้าหนุ่มนั่นบอกว่าได้รับบาดเจ็บ เคลื่อนไหวไม่สะดวก จึงเชิญให้ฉันไปหาเขาที่สำนักงานปราบปรามการลักลอบนำเข้าเพื่อเซ็นข้อตกลงบริจาค”

เมื่ออวี๋ฉี่เซวียนได้ยิน มือที่ถือ ตะเกียบก็ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ ผ่านไปพักใหญ่จึงเดาะลิ้นกล่าวว่า “เจ้าหนุ่มฉีคงคับแค้นใจอยู่สินะ”

ถงหยางหมิงยิ้มพลางส่ายหน้า ก่อนยกถ้วยชาขึ้นจิบหนึ่งคำ

อวี๋ฉี่เซวียนวางตะเกียบลงแล้วถามว่า “นายคิดจะทำอย่างไร?”

ถงหยางหมิงไม่ได้ตอบ แต่ใช้การกระทำแสดงท่าทีโดยตรง