ตอนที่ 301
บทที่ 300 หายไปจริงๆ!
minibunny · 9,533 ตัวอักษร
สำหรับคนเดินป่าหาสมุนไพรเป็นอาชีพอย่างตาเฒ่าจ้าว พวกเขาค่อนข้างถือสาเรื่องเล่าจำพวกเทพแห่งขุนเขา ดังนั้นต่อให้ฉีอวิ๋นมาเยือนด้วยตัวเอง ภายในใจเขาก็ยังรู้สึกหวั่นๆ และไม่ยอมไปขุดโสมพันปีต้นนั้น
“เอาอย่างนี้ดีไหม พวกเธอไปหาต้าจู้จื่อ ฉันจะบอกตำแหน่งให้เขา แล้วพวกเธอก็ให้เขาไปขุด”
“ส่วนเรื่องเงิน... ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนใจกว้าง จะให้ฉันเท่าไรก็แล้วแต่เธอเลย”
หลังได้ฟัง ฉีอวิ๋นก็ส่ายหน้าโดยไม่พูดอะไร
วิธีที่ตาเฒ่าจ้าวเสนอมาจะว่าใช้ไม่ได้ก็ไม่เชิง แต่หากคำนึงถึงความรอบคอบ เขายังไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องโสมพันปีเพิ่มอีก
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น