บทที่ 302 เลื่อนตำแหน่ง ที่ปรึกษาด้านความมั่นคง!

เมื่อฉีอวิ๋นได้ยินว่าตาเฒ่าจ้าวไม่เอาเงิน เขาก็รีบส่ายหน้าติดต่อกัน “แบบนี้ไม่ได้ ของชิ้นนี้ล้ำค่าเกินไป ผมไม่มีทางเอาเปรียบคุณลุงแบบนี้เด็ดขาด”

ตาเฒ่าจ้าวยกมือขึ้นเล็กน้อย ก่อนยกจอกเหล้าดื่มรวดเดียวจนหมด จากนั้นจึงถอนหายใจ “ฉันไม่เอาเงินของเธอ แต่ฉันอยากขอร้องเธอเรื่องหนึ่ง”

ฉีอวิ๋นดื่มเป็นเพื่อนเขา 1 จอก หลังจากวางจอกลงก็ยิ้มตอบ “ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคน คุณลุงมีอะไรก็สั่งมาได้เลยครับ ขอเพียงผมทำได้ ผมจะจัดการให้แน่นอน”

“ได้” ตาเฒ่าจ้าวเช็ดปาก ก่อนครุ่นคิดอยู่นาน “ฉันรู้ว่าเจ้าเด็กอย่างเธอเป็นคนมีความสามารถ ฉันแค่คิดว่า หลังจากฉันตายไปแล้ว หากวันใดหลานชายของฉันประสบเคราะห์กรรมหรือตกทุกข์ได้ยาก เธอจะเห็นแก่ความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนแล้วช่วยดึงเขาขึ้นมาสักครั้งได้ไหม”

มือของฉีอวิ๋นที่กำลังจะหยิบบุหรี่หยุดค้างอยู่กลางอากาศ เขาเงยหน้ามองตาเฒ่าจ้าว ภายใต้แสงตะเกียงน้ำมันสีเหลืองสลัว ริ้วรอยบนใบหน้าของชายชราราวกับซ่อนความทุกข์ยากที่เผชิญมาตลอดทั้งชีวิตเอาไว้