บทที่ 329 หม่าเฉาหยางที่ปัสสาวะเป็นเลือด

“ปัง! ปัง! ปัง!”

เสียงปืนดังติดต่อกัน 3 นัด ทำลายความเงียบสงบของหมู่บ้านกลางเมือง

พี่เปียวที่เกาะอยู่บนท่อระบายน้ำใจหายวาบ เขาเข้าใจทันทีว่าลิ่วจื่อกับคนอื่นๆ ในบ้านปะทะกับเจ้าหน้าที่ความมั่นคงแห่งชาติแล้ว

เขาก้มหน้ากวาดตามองด้านล่าง ตอนนี้ยังอยู่ห่างจากพื้น 4-5 เมตร หากกระโดดลงไปจากความสูงระดับนี้ก็อาจข้อเท้าพลิกได้ เพราะถึงอย่างไรเขาก็เป็นเพียงมือสังหารอาชีพที่มีความเหี้ยมโหด ไม่ใช่ทหารหน่วยรบพิเศษอย่างเฉินเว่ยและคนอื่นๆ

แต่ตอนนี้ยังจะมีเวลาให้ลังเลที่ไหนอีก? เขาได้ยินเสียงกรีดร้องของลิ่วจื่อแล้ว หากยังชักช้าต่อไป คนของหน่วยงานความมั่นคงแห่งชาติจะต้องปิดล้อมที่นี่ในไม่ช้า ถึงตอนนั้นแม้แต่โอกาสหลบหนีก็ไม่มี