บทที่ 337 ฉันจะคุยกับเขาด้วยตัวเอง!

เขตพัฒนาใหม่ อาคารคณะกรรมการบริหารทรัพย์สินของรัฐมณฑลเจ หัวหน้าหลี่กำลังยืนโทรศัพท์อยู่ริมหน้าต่าง

“ฮ่า ๆ ประธานเจียง ผมได้ยินมาว่าคุณมีความสัมพันธ์กับที่ปรึกษาฉีอยู่บ้าง ครั้งนี้คงต้องรบกวนคุณช่วยเป็นคนกลางให้หน่อยนะครับ ผมเองก็จนปัญญาจริง ๆ ถึงได้มาขอร้องคุณ”

ปลายสาย ประธานเจียงเคาะไม้เท้าเบา ๆ ครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะพูดช้า ๆ ว่า “หัวหน้าหลี่ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากช่วยเป็นคนกลางให้คุณ แต่ข่าวลือข้างนอกเชื่อถือไม่ได้ ผมกับฉีอวิ๋นก็แค่พบกันสองครั้งเท่านั้น ไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไร”

“ขนาดพวกคุณเขายังไม่ไว้หน้า ยิ่งไม่มีทางสนใจคนแก่ใกล้ลงโลงอย่างผมหรอก”

รอยยิ้มบนใบหน้าของหัวหน้าหลี่แข็งค้าง น้ำเสียงแฝงความวิงวอนอยู่หลายส่วน “ประธานเจียง คุณพูดแบบนั้นได้อย่างไรครับ? ใคร ๆ ในแวดวงธุรกิจของมณฑลเจก็รู้ดีว่าคุณมีน้ำหนักมากแค่ไหน ต่อให้พบกันเพียงสองครั้ง แต่ถ้าคุณเอ่ยปาก ที่ปรึกษาฉีก็น่าจะไว้หน้าคุณอยู่บ้าง”