บทที่ 346 การแลกเปลี่ยนและการประนีประนอม

หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน ไต้เก๋อเล่อก็ยืดตัวนั่งตรง สีหน้าจริงจังขณะกล่าวว่า “ผมขอสาบานด้วยเกียรติยศของตระกูลกเวินว่า...”

“คุณฉี คุณคิดว่าคำรับรองเช่นนี้ใช้ได้ไหมครับ?”

ฉีอวิ๋นพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แม้ว่าชาวต่างชาติจะเจ้าเล่ห์เพทุบาย แต่ส่วนใหญ่ก็ยังค่อนข้างรักษาคำพูด โดยเฉพาะตระกูลเก่าแก่ที่มีสายเลือดราชวงศ์ไหลเวียนอยู่ในร่างเช่นอีกฝ่าย

ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่กังวลว่าอีกฝ่ายจะให้สัญญาลม ๆ แล้ง ๆ เพราะเกี่ยวกับแผนที่แผ่นนั้น ยังมีเบาะแสอีกหนึ่งอย่างอยู่ในมือของเขา ขอเพียงเขาไม่ให้ความร่วมมือ อีกฝ่ายก็จะไม่มีวันคลี่คลายความลับนั้นได้

หากตอนนั้นคนผู้นี้กล้าเล่นตุกติก เขาก็จะเปิดเผยข่าวนี้ออกไป บรรดาผู้อาวุโสของตระกูลกเวินจะต้องนั่งไม่ติดอย่างแน่นอน