บทที่ 358 ต่อให้อุลตร้าแมนมาก็ต้องหัวแตก

บนถนนในเขตคามิเกียว นครเกียวโต

หลังจากเฉินเว่ยได้รับข่าวจากฉีอวิ๋น เขากับต้าพ่าวก็ขับรถมาที่นี่

“หลังข้างหน้านั่นใช่ไหม?”

ต้าพ่าวชะลอรถ ลดกระจกลงครึ่งหนึ่ง สายตามองไปยังเรือนพักที่ซ่อนอยู่หลังแนวต้นการบูร

เรือนพักมุงกระเบื้องสีเขียว ผนังสีขาว เหนือประตูใหญ่แขวนป้ายที่เขียนอักษรญี่ปุ่นหลายตัวซึ่งพวกเขาอ่านไม่ออก