บทที่ 108 อย่าทำให้เหิงต้าต้องขายหน้า

เจ้าอ้วนถูกเขาพูดจนรู้สึกผิด สายตาลอกแลกไม่กล้าพูดต่อ

เพราะเขาเองก็ทำเรื่องแบบเดียวกัน พอประกาศออกมาปุ๊บ เขาก็แคปหน้าจอส่งให้เจียงเหยาเหยาทันที แถมยังคุยโวโอ้อวดเรื่องของหลิวหยางยกใหญ่ ราวกับว่าคนที่ได้เป็นผู้จัดการระดับภูมิภาคในวัยยี่สิบสองปีคือตัวเองเสียอย่างนั้น

ตอนนี้ในหัวเขามีเพียงความคิดเดียวคือ กลับไปต้องรีบลบประวัติการแชทระหว่างเขากับเจียงเหยาเหยาทิ้งให้หมด ถ้าเกิดหลิวหยางมาเห็นเข้า ไม่รู้ว่าจะโดนด่าเละขนาดไหน

และในขณะที่เจ้าอ้วนกำลังรู้สึกผิดอยู่นั้น ที่เมืองเฉวียนซื่อ ภายในห้องทำงานของโรงงานแห่งหนึ่ง เจียงเหยาเหยาก็ได้ส่งต่อภาพแคปหน้าจอที่เจ้าอ้วนส่งมา ให้กับไป๋เสวี่ยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

ไป๋เสวี่ย ฉันส่งรูปให้ดู หลิวหยางได้เลื่อนตำแหน่งอีกแล้วนะ แต่ว่าต้องไปที่เมืองอู่ซื่อล่ะ