บทที่ 127 ต่อให้พรรณนาจนเห็นภาพ

เมื่อเข้ามาในตอนนี้ พอเห็นผู้บริหารทุกท่านหัวเราะกันอย่างเบิกบาน โดยมีหลิวหยางนั่งอยู่ตรงกลางด้วยท่าทีสงบเยือกเย็น ในใจของเธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื้นตันขึ้นมา

ก่อนหน้านี้ตอนที่เธออยู่สาขาภูมิภาคเมืองอู่ซื่อและต้องประสานงานกับพวกพนักงานเอกสารของศูนย์ต่างๆ ในสำนักงานใหญ่ เธอก็รู้สึกว่าคนพวกนั้นเก่งกาจมากแล้ว เวลาพูดจาหรือทำงานต่างก็มีอีโก้สูงปรี๊ดกันทั้งนั้น แต่ตอนนี้พอมาเห็นหลิวหยางนั่งตีเสมอเทียบชั้นกับระดับผู้บริหารสูงสุดของศูนย์เหล่านั้น แถมยังพูดคุยหัวเราะกันอย่างเป็นกันเอง เธอถึงได้สัมผัสอย่างแท้จริงว่าคำว่าระดับชั้นมันเป็นยังไง

ไป๋เหยาคิดในใจว่า พอกลับไปอู่ซื่อแล้วจะต้องพยายามให้หนักขึ้น และขอคำชี้แนะจากผู้จัดการหลิวให้มากๆ

ผู้จัดการหลิวคะ เมื่อกี้ฉันบอกไปแล้วค่ะ อาหารกำลังมาเสิร์ฟค่ะ

ดีมาก หลิวหยางพยักหน้ารับ เหยาเหยา เธอไปนั่งตรงนั้นนะ คอยรับหน้าที่รินเหล้าให้ผู้บริหารทุกท่าน