บทที่ 151 สไตล์การทำงานแบบถวายชีวิตของหลิวหยาง

อันที่จริงลูกไม้ตื้นๆ ของหลิวหย่งจั๋ว หลิวหยางน่ะรู้ทันหมดแหละ

ไอ้การทยอยเปิดบิลเบิกทีละนิดทีละหน่อยเนี่ย หลิวหยางคุ้นเคยกับมันดี ชาติก่อนเขาก็ผ่านมาแบบนี้เหมือนกัน

ตั้งแต่เป็นแค่คนคุมงานก่อสร้าง ไต่เต้าขึ้นมาเป็นผู้จัดการโครงการ จนถึงผู้จัดการฝ่ายวิศวกรรม มีช่วงไหนบ้างล่ะที่เขาไม่ต้องเรียนรู้วิธีเบิกจ่ายแบบ เนียนๆ น่ะ เลี้ยงข้าวคนคุมงานก่อสร้าง ให้ของขวัญเจ้าของโครงการ เทศกาลไหนๆ ก็ต้องมีของติดไม้ติดมือไปประจบประแจงเส้นสายต่างๆ ค่าใช้จ่ายพวกนี้มีรายการไหนบ้างล่ะที่เขียนลงใบเบิกเงินได้ตรงๆ

สุดท้ายมันก็ต้องใช้วิธีปะติดปะต่อ แตกยอดใหญ่ให้เป็นยอดเล็ก แล้วหาข้ออ้างร้อยแปดพันเก้ามาทำให้บัญชีมันลงตัว

เพราะงั้นหลิวหยางก็เลยไม่พูดอะไร ไม่แฉพวกนั้นด้วย ทำไมเขาถึงไม่แฉล่ะ