บทที่ 201 ความหมายของการหาเงิน

หลิวหยางเดินเข้าไปดูคร่าวๆ แล้วส่ายหน้า "แม่ วางใจเถอะครับ ก็แค่ของกินของใช้ทั่วไป สงสัยพวกเขาก็คงจะรู้นิสัยผมแหละ เลยไม่กล้าเอาของพวกนั้นมาให้"

โจวเหลียนฮวาถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่พอมองดูของขวัญที่กองอยู่เต็มพื้นก็เริ่มกลุ้มใจขึ้นมาอีก "หยางหยาง แล้วจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย รวมกับของที่ลูกเอามาเมื่อวานด้วย ในบ้านจะไม่มีที่เก็บแล้วนะ! จะให้กองไว้ในห้องโถงแบบนี้ตลอดก็คงไม่ได้ คนเดินผ่านไปผ่านมาเห็นเข้ามันก็ดูไม่งาม"

หลิวหยางได้ทีก็เลยพูดหว่านล้อมแม่ "แม่ครับ พวกบุหรี่ เหล้า ชา เก็บไว้ได้นานก็เก็บไว้ ส่วนของกินอย่างอื่น ถ้าเอาไปแจกใครได้ก็รีบเอาไปแจกเถอะครับ รอให้สร้างบ้านตรงสระบัวเสร็จเมื่อไหร่ ผมจะทำห้องเก็บของไว้โดยเฉพาะเลย แล้วต่อไปถ้ามีแขกมา รถก็ขับเข้าไปจอดในลานบ้านได้เลย จะขนของขึ้นลงก็สะดวก ไม่ต้องมาทำเอิกเกริกให้คนอื่นอิจฉาเล่นแบบนี้หรอกครับ"

ครั้งนี้โจวเหลียนฮวาไม่ได้คัดค้าน เธอมองดูของขวัญที่เต็มบ้าน แล้วนึกถึงตอนกลางวันที่มีคนกลุ่มใหญ่มาเบียดเสียดกันอยู่ในห้องโถง ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้วว่าทำไมลูกชายถึงดึงดันจะซื้อที่ดินสร้างบ้านนัก

"ตกลง!" โจวเหลียนฮวากัดฟันตัดสินใจ "สร้างก็สร้าง! ยังไงตอนนี้ลูกก็พอมีเงิน เอาไปสร้างบ้านอย่างน้อยมันก็ยังเป็นชิ้นเป็นอัน ดีกว่าเอาไปผลาญเล่น!"