บทที่ 207 ถือซะว่าซื้อตั๋วเข้างานเพื่อสร้างสายสัมพันธ์

ครอบครัวหวงแม้จะไม่ถึงกับร่ำรวยมหาศาล แต่ก็ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินทอง พ่อหวงเป็นครูระดับสูงในโรงเรียนมัธยมปลายชื่อดัง แถมยังสอนคณิตศาสตร์เสียด้วย! แม่หวงก็เช่นกัน ในหลงเหยียนยังมีบ้านอีกหนึ่งหลังและห้องแถวอีกหนึ่งคูหา ซึ่งทั้งหมดก็เตรียมไว้เป็นสินสอดให้ลูกสาว สิ่งที่พวกเขาให้ความสำคัญมากกว่าก็คือทัศนคติและนิสัยใจคอของฝ่ายชาย

การที่หลิวหยางพูดแบบนี้ออกมาได้ แสดงว่าเขาให้ความสำคัญกับความรู้สึกของลูกสาวเป็นอันดับแรกจริงๆ

พ่อหวงพยักหน้า ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ เพียงแค่พูดว่า

"อืม คิดแบบนี้แหละถูกต้องแล้ว"

บรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลงมาก คุณอาเขยก็ถามไถ่เรื่องงานของหลิวหยางบ้าง ไม่ว่าจะเป็นแนวโน้มของอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์ สถานการณ์การพัฒนาในเมืองอู่ซื่อ หรือแม้กระทั่งความแข็งแกร่งของเครือบริษัทเหิงต้า หลิวหยางก็ตอบไปตามความเป็นจริง ไม่โอ้อวดแต่ก็ไม่ถ่อมตัวจนเกินไป