บทที่ 225 โคตรจะบั่นทอนอายุขัยเลย

เสี่ยวปิงปิงเองก็เจนจัดเรื่องพวกนี้ พอได้ยินก็หัวเราะร่วน "ผู้จัดการหลิวทายถูกเผงเลยค่ะ ประธานสวี่ของคุณอยู่แค่สิบนาทีก็กลับไปแล้ว ฉันเนี่ย... ยังไม่ค่อยจุใจเลย คุณอยากจะแวะมา... ต่ออีกรอบไหมคะ"

หลิวหยางฟังจบก็เริ่มมีน้ำโห อยู่ในถิ่นของบอสสวี่ แต่เธอจะให้ฉันไปหาเนี่ยนะ แบบนี้มันต่างอะไรกับรนหาที่ตายวะ

หลิวหยางสวมวิญญาณนักแสดงเจ้าบทบาททันที เขาปฏิเสธเสียงแข็งอย่างมีคุณธรรม "เสี่ยวปิงปิง! ถึงผมหลิวหยางจะไม่ใช่คนสูงส่งอะไร แต่ก็ไม่ใช่คนอกตัญญูไร้คุณธรรมหรอกนะ ถ้าคุณมีปัญหาอะไรกับผมเป็นการส่วนตัว ก็แวะมาที่อู่ซื่อได้ทุกเมื่อ ผมจะเลี้ยงอาหารทะเลคุณเอง ลาก่อน!"

พูดจบไม่รอให้อีกฝ่ายตั้งตัว หลิวหยางก็ชิงตัดสายไปอย่างเด็ดขาด

วางสายเสร็จก็ยังอดไม่ได้ที่จะสบถด่า "ยัยตัวแสบเอ๊ย เป็นลาขี้เกียจไม่ยอมทำงาน วอนโดนเฆี่ยนจริงๆ!"