บทที่ 228 วัตถุดิบชั้นยอด

"เอาล่ะ เรื่องผู้ประสานงานก็ตกลงตามนี้นะครับ" หลิวหยางเคาะโต๊ะสรุป แล้วหันไปมองหวังเหล่ย "ประธานหวังครับ ลำดับต่อไปรบกวนคุณช่วยแนะนำผู้รับผิดชอบฝั่งว่านเคอในส่วนของการออกแบบ การตลาด และอสังหาริมทรัพย์หน่อยครับ พวกเราจะได้ทำความรู้จักกันไว้ เพื่อความสะดวกในการประสานงานวันข้างหน้า"

หวังเหล่ยพยักหน้า กำลังเตรียมจะอ้าปากพูด ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกอย่างกะทันหัน

ประธานถานคนเล็กจากฝูซิงเรียลเอสเตทพาผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งเดินอาดๆ เข้ามา ปากก็พร่ำบอกว่า "ขอโทษทีๆ พอดีรถติดนิดหน่อย เลยมาสายเลย" แต่น้ำเสียงและสีหน้ากลับไม่ได้บ่งบอกถึงความรู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย

หลิวหยางเองก็ไม่อยากจะฉีกหน้าเขากลางวง จึงยิ้มแบบแกนๆ แล้วพูดว่า "ไม่เป็นไรครับ ประธานถานคนเล็กมีงานรัดตัว พวกเราเข้าใจครับ รีบนั่งเถอะครับ พวกเรากำลังคุยเรื่องแนะนำผู้รับผิดชอบของแต่ละฝ่ายอยู่พอดี คุณมาได้จังหวะเลย"

ประธานถานคนเล็กรับคำสั้นๆ อื้อ แล้วทิ้งตัวลงนั่ง ลูกน้องที่พามาด้วยก็นั่งลงข้างๆ อย่างเงียบๆ