บทที่ 240 ชาผูเอ่อร์เก่ากินแล้วมันชื่นใจจริงๆ

บอสสวี่รับกระเป๋าเอกสารมาเปิดออก หลิวหยางที่นั่งอยู่ข้างๆ ปรายตามองตามสัญชาตญาณ พลันรู้สึกตาพร่าไปชั่วขณะ

ภายในกระเป๋ามีธนบัตรใบละพันดอลลาร์ฮ่องกงปึกใหม่เอี่ยมวางเรียงซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย สีน้ำเงินเข้มของธนบัตรสร้างแรงกระแทกใจอย่างรุนแรงและตรงไปตรงมาที่สุดให้กับหลิวหยาง จนเขาเกิดความรู้สึกอยากจะยึดเอามาเป็นของตัวเอง

ทว่าหลังจากความตื่นตะลึงผ่านพ้นไป หลิวหยางก็แอบพูดไม่ออกอยู่ลึกๆ บอสสวี่ดูหนังฮ่องกงมากไปหรือเปล่าเนี่ย ระดับเจ้าพ่ออย่างเจิ้งต้าฝูจัดวงไพ่ส่วนตัวทั้งที จะเอาเงินสดมากองเล่นกันบนโต๊ะจริงๆ ได้ยังไง งานแบบนี้มันควรจะใช้ชิปเล่นกันแล้วค่อยเคลียร์ด้วยเช็คทีหลังไม่ใช่หรือไง

แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป บางทีบรรดาบิ๊กบอสเหล่านี้อาจจะมีรสนิยมแปลกๆ ชอบความรู้สึกตื่นตาตื่นใจเวลาเห็นเงินสดกองโตก็เป็นได้

รถยนต์แล่นออกจากสนามบิน ไม่นานก็ขึ้นทางด่วนมุ่งหน้าสู่เขตใต้ของเกาะฮ่องกง กว่าครึ่งชั่วโมงต่อมาก็เลี้ยวเข้าสู่ถนนอ่าวรีพัลส์เบย์อันโด่งดัง ถนนฝั่งหนึ่งเป็นภูเขา ส่วนอีกฝั่งเป็นผืนทะเลสีครามกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ทัศนียภาพที่โอบล้อมด้วยภูเขาและผืนน้ำชวนให้คนมองรู้สึกปลอดโปร่งสบายใจ