บทที่ 265 เพื่อช่วยเหลือพันธมิตรของเราให้เติบโตอย่างยั่งยืน

จะไปเปิดบริษัทแฟคเตอริงเองเลยงั้นเหรอ ออกจะเพ้อเจ้อไปหน่อย ตอนนี้ในประเทศ องค์กรที่สามารถทำธุรกิจแฟคเตอริงได้มีแค่ธนาคารเท่านั้น อย่างน้อยก็ต้องรอไปอีกห้าหกปี ใบอนุญาตประกอบธุรกิจแฟคเตอริงถึงจะเปิดกว้างให้บุคคลภายนอก แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะขอมาได้ง่ายๆ อยู่ดี

ส่วนเรื่องตั๋วเงินพาณิชย์นี่ยังพอจะแอบดำเนินการลับๆ ได้บ้าง ไปตั้งบริษัทการเงินขึ้นมาสักแห่ง จับเสือมือเปล่ากินส่วนต่างดอกเบี้ย ถึงแม้จะได้แค่ไม่กี่เปอร์เซ็นต์ แต่มันสู้เม็ดเงินมหาศาลไม่ได้หรอกนะ ตั๋วเงินร้อยล้านก็ทำกำไรได้ตั้งหลายล้านแล้ว ขอแค่ถอนตัวออกมาก่อนที่ฟองสบู่จะแตกก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว

แต่ตอนนี้ถ้าจะคิดเรื่องตั๋วเงินพาณิชย์ก็ยังเร็วเกินไป ธุรกิจแฟคเตอริงต่างหากล่ะที่เป็นไปได้มากที่สุดในเวลานี้ เฉินโม่ที่นั่งอยู่ข้างๆ มองดูสีหน้าของหลิวหยางที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาจนเดาใจไม่ถูก ก็ถึงกับไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

ตลอดทางไม่มีใครพูดอะไร จนกระทั่งรถแล่นเข้าสู่เขตเมืองอู่ซื่อ เวลาก็ล่วงเลยไปถึงสองทุ่มแล้ว

เมื่อมาถึงใต้ตึกอพาร์ตเมนต์ หลิวหยางก็บอกลาเฉินโม่กับหลี่เจี้ยนจวินแล้วขึ้นลิฟต์ไป ทว่าเขาไม่ได้กดไปที่ชั้นของตัวเอง แต่กลับกดไปที่ชั้นของหลิวหย่งจัวแทน