บทที่ 279 รุมกินโต๊ะ

หลิวหยางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง การที่ผู้จัดการฮั่วพาคุณหรง เซี่ยเฟิงเฟิง และเหลียงซือซือมาในครั้งนี้ จะแวะพักที่อู่ซื่อแค่คืนเดียวเท่านั้น พรุ่งนี้บ่ายก็ต้องบินกลับเกาะฮ่องกงแล้ว เวลาที่เหลือให้เขาได้กินมื้อดึกนั้นมีไม่มากจริงๆ

"เอาอย่างนี้" หลิวหยางตัดสินใจ "รับพวกเธอไปพักผ่อนที่โรงแรมตงหูก่อน แล้วก็จองห้องวีไอพีที่นั่นไว้ คืนนี้ฉันจะยอมเหนื่อยหน่อย เป็นตัวแทนของบริษัทเหิงต้าสาขาอู่ซื่อจัดงานเลี้ยงต้อนรับคณะของคุณฮั่ว ถือโอกาสมอบความอบอุ่นให้พวกเธอสักหน่อยด้วยเลย"

อู๋จงเข้าใจความหมายทันที "ได้ครับประธานหลิว ผมเข้าใจแล้วครับ เดี๋ยวผมจะไปจัดการตามมาตรฐานสูงสุดเลยครับ" พูดจบเขาก็เงยหน้าขึ้นมองหลิวหยางแล้วลดเสียงต่ำลง "จริงสิครับประธานหลิว รปภ. ที่รับผิดชอบดูแลชั้นที่คุณฮั่วพักอยู่ ก็เป็นชุดเดียวกับที่ดูแลคุณปิงปิงคราวที่แล้วนั่นแหละครับ ผมกำชับพวกนั้นไว้เป็นพิเศษแล้ว เน้นย้ำให้พวกมันหูหนวก ตาบอด และรูดซิปปากให้สนิทครับ"

พูดไปเขาก็ล้วงเอาคีย์การ์ดห้องพักใบหนึ่งออกมาส่งให้หลิวหยางราวกับเล่นกล "ประธานหลิว นี่คือคีย์การ์ดสำรองของห้องสวีทที่คุณฮั่วพักอยู่ครับ คุณลองดู... ถ้ามีเวลาว่างจะขึ้นไปตรวจสอบการทำงานสักหน่อยไหมครับ เผื่อมีตรงไหนที่ไม่พอใจ ผมจะได้รีบให้พวกเขาแก้ไขได้ทันท่วงที"

หลิวหยางมองคีย์การ์ดบนโต๊ะแต่ไม่ได้หยิบขึ้นมา คราวที่แล้วตอนที่เสี่ยวปิงปิงมาเขาก็ไม่ได้ใช้มันเลยสักนิด คีย์การ์ดใบนี้จะมีหรือไม่มีก็ไม่ต่างกันหรอก