บทที่ 281 ไม่เปิดพรีเซลแล้วพ่อจะเล่นอะไรล่ะ

เวลาสามทุ่มครึ่ง งานเลี้ยงต้อนรับจบลงท่ามกลางบรรยากาศที่กรุ่นไปด้วยกลิ่นอายของเหล้า ท่ามกลางสีหน้าตกตะลึงอ้าปากค้างของเซี่ยเฟิงเฟิง หลิวหยางได้ไปส่งคุณฮั่ว คุณหรง และเหลียงซือซือกลับไปที่ห้องพัก

เมืองอู่ซื่อในยามดึกสงัด น้ำในแม่น้ำแยงซีไหลเชี่ยวกรากอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ภายในห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทของโรงแรมตงหู พวกเขาเล่นเกมไพ่สารพัดชนิดกันอย่างสนุกสนานสุดเหวี่ยง

เรื่องแพ้ชนะไม่ได้สำคัญอีกต่อไป เพราะมันหลุดพ้นจากขอบเขตของคำว่าเกมไปตั้งนานแล้ว

เมื่อมองดูคุณหรงที่แทบจะทนไม่ไหวจนใกล้จะหลับแหล่มิหลับแหล่ หลิวหยางก็เรียกขึ้นมา "คุณหรง หรือว่า... จะร้องเพลงให้ผมฟังอีกสักเพลงดีไหมครับ ผมชอบเสียงของคุณมากเลยนะ ทั้งกังวานใสแล้วก็มีพลังแบบบอกไม่ถูกเลยล่ะ"

คุณหรงฝืนลืมตาขึ้นมา พอสบเข้ากับดวงตาของหลิวหยางก็รู้สึกหวั่นใจนิดๆ จึงเอ่ยปฏิเสธไปตามสัญชาตญาณ "ประธานหลิว... ไม่เอาแล้วค่ะ เสียง... แหบไปหมดแล้ว ร้องไม่เพราะหรอกค่ะ..."