บทที่ 317 พยายามสู้ให้ได้จำคุกตลอดชีวิตก็แล้วกัน......

หลิวหยางพูดจบก็ชี้ไปที่ข้อสองต่อ "แล้วก็ไอ้แอร์ 18 องศา ความชื้น 50 เปอร์เซ็นต์นี่แม่งก็ลบทิ้งไปให้หมด! ฉันไม่ชอบเปิดแอร์ ต้องประหยัดไฟ!"

ไป๋เหยากรอกตาบนในใจ ทั้งบริษัทก็มีแต่คุณนี่แหละที่ขี้ร้อนที่สุด เปิดแอร์ 18 องศาทุกวัน ตอนกลางคืนเลิกงานก็ไม่ยอมปิด ประหยัดไฟบ้าบออะไรล่ะ แต่ภายนอกเธอก็ยังพยักหน้ารับ "ได้ค่ะประธานหลิว"

หลิวหยางก้มลงมองช่องความชอบด้านอาหารการกินต่อ พออ่านข้อแรกจบก็เริ่มนั่งไม่ติดอีกครั้ง สิ่งที่ต้องเตรียมไว้ในห้องพักคือ ชาเก๋ากี้โสมอเมริกา

เขาชี้ไปที่ข้อนี้แล้วมองไปทางไป๋เหยา "เหยาเหยา ข้อนี้เขียนส่งเดชแบบนี้ได้ยังไง อีกอย่าง ยังตกทู่ซือจื่อไปอีกต่างหาก!" พูดจบเขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเสริมว่า "ไม่ได้ๆ เปลี่ยนข้อนี้เป็นน้ำเปล่า เรียบง่ายและดีต่อสุขภาพ"

ไป๋เหยารีบตอบรับ "ได้ค่ะประธานหลิว เปลี่ยนเป็นน้ำเปล่านะคะ"