บทที่ 326 บริษัทอสังหาริมทรัพย์อันดับหนึ่งของจักรวาลอยู่แค่เอื้อม

หลิวหยางคิดในใจว่า ฉันก็ต้องรู้สิว่าแม่งทำไม่ได้ แต่วิธีนี้ในชาติก่อนไอ้เวรอย่างคุณเล่นซะช่ำชองเลยนี่หว่า โปรเจกต์เพิ่งจะขุดหลุม หรือกระทั่งเพิ่งจะสร้างแค่ประตูทางเข้ากับสำนักงานขายเสร็จ ก็สามารถเอาเงินรับชำระจากการขายทั้งหมดไปบันทึกเป็นรายได้ของปีนั้นได้แล้ว!

เวลาผ่านไปแค่ไม่กี่ปี ก็เสกรายได้ในงบการเงินของเหิงต้าเพิ่มขึ้นมาแบบปลอมๆ กว่าห้าแสนล้านหยวน เสกกำไรขึ้นมาอีกกว่าเก้าหมื่นล้านหยวน! จนกระทั่งบริษัทล้มละลายนั่นแหละถึงได้ถูกแฉออกมาจนหมดเปลือก! แล้วตอนนี้แม่งจะมาแกล้งทำเป็นคนซื่อสัตย์สุจริตกับฉันเนี่ยนะ

แน่นอนว่าคำพูดพวกนี้ต่อให้ตีให้ตายเขาก็ไม่มีทางหลุดปากพูดออกมาหรอก เขาทำทียิ้มแย้มเหมือนกับนักเรียนที่น้อมรับคำวิจารณ์อย่างถ่อมตัว แล้วค่อยๆ ตะล่อมต่อ ประธานเซี่ยครับ คุณพูดถูกแล้วครับ มาตรฐานการบัญชีมันกำหนดไว้แบบนั้นจริงๆ ต้องรับรู้รายได้ตามความคืบหน้าของงานก่อสร้างที่เห็นเป็นรูปธรรม แต่ว่า...

หลิวหยางจงใจลากเสียงยาวเพื่อเป็นการบอกใบ้ คุณลองคิดดูสิครับ ในเมื่อหลักฐานในการรับรู้รายได้คือความคืบหน้าของงานก่อสร้างที่เห็นเป็นรูปธรรม แล้วไอ้ความคืบหน้าของงานก่อสร้างที่ว่านี้... ตกลงใครเป็นคนตัดสิน แล้วเขาใช้เกณฑ์อะไรมาตัดสินล่ะครับ ถ้าหากว่าพวกเรา... เอาเอกสารที่จะส่งให้บริษัทผู้ตรวจสอบบัญชี มาปรับแก้ความคืบหน้าของโปรเจกต์ให้มันเร็วขึ้นกว่าความเป็นจริงสักนิดนึง แบบนั้นมันจะ...

หลิวหยางพูดไม่ทันจบ แต่ความหมายก็ชัดเจนมากพอแล้ว