บทที่ 330 ผมน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ

"ศุกร์หน้าก็ศุกร์หน้าสิ" หลิวหยางไม่ได้รีบร้อนอะไร ตอนนี้เพิ่งจะเดือนมิถุนายน ยังห่างจากรอบชิงชนะเลิศในเดือนสิงหาคมอีกตั้งนาน เขาจึงถามต่อ "แล้วเรื่องที่สองล่ะ"

"เรื่องที่สองคือทางฝั่งหวังฮวาฮวาครับ"

พอหลิวหยางได้ยินชื่อหวังฮวาฮวาก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา ให้เธอมาเจรจาที่เมืองอู่ซื่อ ก็เอาแต่ผัดวันประกันพรุ่งมาตั้งหลายวันแล้วยังไม่มีคำตอบที่แน่นอนสักที

"เธอเป็นอะไรของเธอกันแน่ ไม่อยากทำธุรกิจกับผมแล้วหรือไง ผมเป็นคนคุยง่าย จ่ายเงินตรงไปตรงมาตลอด แต่เธอกลับเอาแต่อิดออดบ่ายเบี่ยง ไม่เห็นจะเด็ดขาดเอาซะเลย"

หลิวหย่งจัวรีบพูดขึ้นทันที "ประธานหลิว คุณอย่าเพิ่งเข้าใจผิดครับ เมื่อกี้หวังฮวาฮวาเพิ่งจะอธิบายให้ผมฟังทางโทรศัพท์ว่า สองวันนี้เธอไปเยี่ยมกองถ่ายที่มองโกเลียใน แต่เธอบอกว่าจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว บ่ายวันนี้ก็จะมาถึงเมืองอู่ซื่อครับ"