บทที่ 340 สงสัยว่า... จะมีความผิดปกติอะไรหรือเปล่านะ

หลิวหยางอยู่ในห้อง ฟังเสียงทะเลาะเบาะแว้งที่คุ้นเคยจากข้างนอกแล้วส่ายหน้าอย่างจนใจ เหตุการณ์แบบนี้เขาเจอมานับไม่ถ้วนตั้งแต่เล็กจนโต การถกเถียงกันแบบชาวบ้านๆ ระหว่างพ่อกับแม่ก็คือวิธีการสื่อสารที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของพวกเขา

ประเด็นสำคัญก็คือห้ามเข้าไปสอดเด็ดขาด ยิ่งสอดเรื่องก็จะยิ่งบานปลาย!

รอจนกระทั่งข้างนอกเงียบเสียงลง หลิวหยางถึงเดินไปนั่งที่ขอบเตียง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาประธานต๋าและคนอื่นๆ ในเมื่ออีกฝ่ายอุตส่าห์เสียเงินเสียทองให้แล้ว ไม่ว่าจะมองมุมไหน เขาก็ควรจะโทรศัพท์ไปขอบคุณด้วยตัวเองถึงจะถูก

...

เช้าวันต่อมายังไม่ทันจะหกโมง หลิวหยางก็ถูกสารพัดเสียงจากนอกหน้าต่างปลุกให้ตื่น