บทที่ 346 ผู้จัดการฝ่ายบุคคลที่ไม่ได้เรื่องได้ราว

อาศัยจังหวะเสียงปรบมือดังกลบ หลิวหย่งจั๋วขยับเข้าไปใกล้หลิวหยางแล้วกระซิบถาม "ประธานหลิวครับ คุณคิดยังไงกับคำกล่าวของผู้จัดการอู๋เมื่อกี้ครับ?"

คำถามนี้ดูเผินๆ เหมือนแค่ขอความเห็น แต่ความจริงแล้วแฝงเจตนาเตือนหลิวหยางอยู่ทุกกระเบียดนิ้วว่า อู๋จงเจ้านี่มันเป็นจอมประจบสอพลอของแท้! คนแบบนี้ต้องอยู่ให้ห่างเข้าไว้! อย่าปล่อยให้มันเป่าหูจนเสียคนเชียว!

หลิวหยางได้ยินดังนั้นก็ไม่แม้แต่จะเลิกคิ้วมอง จะให้คิดยังไงได้ล่ะวะ ก็ต้องนั่งดูสิ

ความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของหลิวหย่งจั๋วมีหรือที่เขาจะดูไม่ออก ก็แค่ทนดูพฤติกรรมประจบประแจงเลียแข้งเลียขาของอู๋จงไม่ได้ ขณะเดียวกันก็แอบอิจฉาลึกๆ ที่อีกฝ่ายกล้าแสดงความจงรักภักดีอย่างออกหน้าออกตาในที่สาธารณะแบบนี้ และที่สำคัญคือกลัวว่าหลิวหยางจะถูกคนพรรค์นี้หลอกเอา

มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่าอู๋จงเป็นคนแบบไหน แม้ฝีมือการประจบเจ้านายจะร้ายกาจ แต่ความสามารถในการทำงานของเขาก็ถือว่าอยู่ในระดับแนวหน้า งานที่สั่งไปก็มักจะหาวิธีจัดการจนสำเร็จ หรือบางครั้งก็ทำได้เกินเป้าหมายด้วยซ้ำ