บทที่ 349 อย่าหาว่าหลิวหยางล้มโต๊ะก็แล้วกัน

เมื่อคิดตก หลิวหยางก็ไม่มีอารมณ์จะคุยสัพเพเหระกับประธานจ้าวอีกต่อไป เขายิ้มแล้วตอบไปว่า "ตกลงครับ ในเมื่อทางประธานจ้าวตกลงกันเรียบร้อยแล้ว สาขาเมืองอู่ของเราก็ต้องให้ความร่วมมือกับงานของเครือบริษัทอย่างเต็มที่อยู่แล้วครับ คุณวางใจได้เลย รอให้โปรเจกต์จี๋อวี๋เฉียวในเขตอู่ชางเริ่มประมูลหาผู้รับเหมาหลักเมื่อไหร่ จะรีบผลักดันให้เซ็นสัญญาโดยเร็วที่สุดเลยครับ"

ประธานจ้าวพอใจกับความรู้ความเข้าใจสถานการณ์ของหลิวหยางอย่างเห็นได้ชัด หัวเราะร่วนเสียงดัง "ดี ประธานหลิวสมกับที่เป็นคนทำงานใหญ่จริงๆ ถ้างั้นก็ตกลงตามนี้แหละ ส่วนรายละเอียดปลีกย่อย รอให้ทางผมคุยกับอีกสองบริษัทให้เรียบร้อยก่อน แล้วพวกเราค่อยมาประสานงานกันอีกที"

"ไม่มีปัญหาครับ" หลิวหยางรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ "ถ้าอย่างนั้นผมขอวางสายก่อนนะครับประธานจ้าว ที่ดินที่เพิ่งประมูลมาได้มีเรื่องรอให้จัดการอีกเพียบ ผมต้องรีบไปสั่งงานลูกน้องก่อนครับ"

"เข้าใจๆ ประธานหลิวเป็นคนงานยุ่งนี่นะ งั้นคุณไปจัดการงานเถอะ วันหลังถ้าเข้ามาประชุมที่เครือบริษัทเมื่อไหร่ ผมจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงเหล้าเอง พวกเราค่อยคุยกันยาวๆ" ประธานจ้าววางสายไปอย่างพึงพอใจ

ทันทีที่สายตัดไป หลิวหยางก็อดไม่ได้ที่จะด่าใส่โทรศัพท์มือถือ "เลี้ยงเหล้าส้นตีนอะไรล่ะ แค่เหล้ามื้อเดียวแม่งคิดจะมาฉกเงินล้านกว่าของกูไปเนี่ยนะ ฝันกลางวันไปเถอะ"