บทที่ 129 ผู้ป่วนวงการคอมพิวเตอร์

หลายวันต่อมา หวังฉ่าง หลี่หนาน และจางเจี้ยนหมิงก็ทยอยพาพนักงานที่รับสมัครมาจากสามพื้นที่กลับสู่สำนักงานใหญ่ที่ซิ่นเฟิง

ในนั้นมีทั้งหัวกะทิจากทางเมืองเซิน และนักเรียนหัวกะทิที่มาจากทางมณฑลอู่

แน่นอนว่ายังมีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยระดับสองทั่วไปที่จางเจี้ยนหมิงรับกลับมาจากเมืองก้านด้วย

ไม่ต้องให้เฉินอวี่ประกาศการแข่งขัน จริง ๆ แล้วพนักงานที่รับเข้ามาสามชุดนี้ก็เริ่มดวลกันเงียบ ๆ ตั้งแต่วันแรกที่เข้าบริษัทแล้ว

โดยเฉพาะพวกที่รับมาจากเมืองเซินและมณฑลอู่ ต่างมีความคิดว่าฉันคือหัวกะทิ ฉันคือนักเรียนหัวกะทิ ขอแค่ให้โอกาสฉัน ฉันย่อมสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาได้