บทที่ 163 อย่าถาม ถามคือข้าฟินมาก

วันเสาร์ทบทวนบทเรียนที่โรงเรียนทั้งวัน เฉินอวี่ไม่ได้กลับบริษัทเลยด้วยซ้ำ

เลี้ยงหม่าล่าทั่งลู่เสวี่ยมื้อหนึ่งเป็นการขอบคุณแล้ว เฉินอวี่ก็ไปที่ร้านหอยขมซีซือ

พ่อแม่เห็นเฉินอวี่ก็รู้สึกแปลก ๆ "เจ้าอวี่ แกมาที่ร้านทำไม"

"เหอ ๆ เห็นพ่อกับแม่ยุ่งขนาดนั้น เลยมาช่วยวิ่งงานที่ร้าน"

"โอ๊ย ที่ร้านไม่ต้องให้แกช่วยหรอก มีแม่กับพ่อแกและคุณป้าอีกสองคนก็พอแล้ว"