ตอนที่ 166

บทที่ 166 แอปพลิเคชันระดับสุดยอดแห่งอนาคต

minibunny · 7,220 ตัวอักษร

"พินตัวตัวคืออะไรเหรอครับ"หวงเจิงทำหน้างงไปหมด"ไม่มีอะไร"เฉินอวี่แค่พูดขึ้นมาตามปากพินตัวตัวคืออะไร คงมีแค่หวงเจิงในอนาคตเท่านั้นที่รู้เพียงแต่หวงเจิงในตอนนี้ยังเป็นแค่คนที่เพิ่งจบมหาวิทยาลัย จะไปมีความคิดเรื่องพินตัวตัวอะไรได้"งั้นแบบนี้ หวงเจิง ผมยังมีเรื่องจะคุยกับคุณอีกหน่อย"โดยตัวมันเองแล้วหวงเจิงจะลาออก เฉินอวี่ไม่คิดจะรั้งไว้เพียงแต่ในเมื่อรู้แล้วว่าหวงเจิงคือผู้ก่อตั้งพินตัวตัว นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งว่าไปแล้ว หวงเจิงในตลาดพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของชาติหน้าก็เป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งเหมือนกันนอกจากอาจารย์หม่ากับพี่ตงแล้ว ก็ต้องเป็นหวงเจิงแห่งพินตัวตัวนี่แหละอีกทั้งหวงเจิงยังอายุน้อยกว่าอาจารย์หม่าและพี่ตง เป็นคนรุ่นเกิดหลังปีแปดศูนย์ด้วยซ้ำพูดตามตรง ที่จริงเฉินอวี่ไม่ค่อยชอบพินตัวตัวในชาติหน้าเขาก็ไม่ค่อยได้ใช้พินตัวตัวเหมือนกันแต่การที่เขาไม่เคยใช้ ไม่ได้แปลว่าเฉินอวี่ไม่รู้ว่าพินตัวตัวโหดแค่ไหนต่อให้เฉินอวี่ไม่ใช้ ก็ช่วยไม่ได้ ถูกญาติมิตรเพื่อนฝูงกองใหญ่บีบให้ไปช่วยกดราคาให้พินตัวตัวมาแล้วนักต่อนักถ้ามองจากจุดนี้ พินตัวตัวก็ประสบความสำเร็จอย่างไม่ต้องสงสัยอีกทั้งความสำเร็จนี้ยังเกิดขึ้นภายใต้การขนาบสองข้างของอาลีบาบาและจิงตง แต่ก็ยังเติบโตขึ้นมาได้ต้องยอมรับว่าหวงเจิงเป็นอัจฉริยะจริง ๆในเมื่อเป็นอัจฉริยะ ก็ต้องคุยกับเขาให้ดีสักหน่อย"หวงเจิง คุณบอกว่าจะไปเรียนต่อที่อเมริกา""ใช่ครับ ครอบครัวผมกับผมต่างก็มีความคิดอยากไปเรียนต่อที่อเมริกา""ทำไมล่ะ รู้สึกว่าในประเทศไม่ดีเหรอ""ก็พูดแบบนั้นไม่ได้ครับ"หวงเจิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด "ท่านประธานเฉินก็ทราบดี ผมเรียนสาขาคอมพิวเตอร์ คอมพิวเตอร์อเมริกาเป็นผู้ประดิษฐ์ อินเทอร์เน็ตอเมริกาก็เป็นผู้ประดิษฐ์ อเมริกาคือแหล่งกำเนิดของคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ต พวกเขามีแนวคิดที่ล้ำหน้ากว่า ผมหวังว่าการไปเรียนต่อที่อเมริกาจะทำให้ผมได้เรียนรู้เทคโนโลยีและแนวคิดที่ก้าวหน้ากว่าของอเมริกา แล้วนำกลับเข้ามาในประเทศ""ความคิดดีมาก"เฉินอวี่ก็อดชื่นชมหวงเจิงไม่ได้ดูท่าการที่หวงเจิงก่อตั้งพินตัวตัวขึ้นมาได้ในชาติหน้าไม่ใช่เพราะโชคช่วยเพียงแต่เฉินอวี่ไม่อยากให้หวงเจิงไปเรียนต่อจริง ๆเรียนต่อจำเป็นด้วยหรือในโลกนี้มีใครเข้าใจแนวคิดอินเทอร์เน็ตมากกว่าตัวเองต่อให้เป็นแหล่งกำเนิดคอมพิวเตอร์ เป็นเจ้าตำรับอินเทอร์เน็ตอย่างอเมริกา ถ้าพูดถึงบางเรื่อง ก็ยังเทียบกับเฉินอวี่ที่มีสายตาจากอีกหลายสิบปีข้างหน้าไม่ได้เลยมีตัวเองที่เหมือนเปิดโปรแกรมโกงอยู่ตรงนี้ ยังจำเป็นต้องไปอเมริกาอีกหรืออีกอย่าง ไอ้หมอนี่พอไปอเมริกาแล้ว เขาก็จะคิดกลับประเทศมาสร้างธุรกิจเป็นเจ้านายเองฉวยตอนที่เขายังไม่มีความคิดจะเป็นเจ้านาย รับเขาเข้ามาอยู่ในสังกัดตัวเองก่อนดีกว่า"เพียงแต่หวงเจิง คุณเคยคิดแบบนี้ไหม อเมริกาเทคโนโลยีต่าง ๆ แนวคิดต่าง ๆ ล้ำหน้าจริง แต่อินเทอร์เน็ตพอมาถึงจีน มาถึงทุกที่ทั่วโลก มันก็มีคุณสมบัติของตัวเองแล้ว บางครั้งต่อให้คุณไปอเมริกา คุณก็ไม่แน่ว่าจะได้เรียนรู้สิ่งที่ก้าวหน้ากว่า""ยกเกมออนไลน์มาพูดก็ได้ เกมออนไลน์เกมแรกของโลกเกิดขึ้นในประเทศไหน""อเมริกาครับ 《ปฐมกาลเครือข่าย》""ใช่ อเมริกา แต่ผมถามคุณอีกข้อ เกมออนไลน์ที่มีคนออนไลน์พร้อมกันมากที่สุดในโลกเกิดขึ้นในประเทศไหน""จีนครับ Legend of Mir"พูดถึงตรงนี้ หวงเจิงก็ชะงักไป จากนั้นเขาก็พูดว่า "ท่านประธานเฉิน อันนี้เทียบกันไม่ได้ครับ จีนมีฐานประชากรมาก จำนวนคนออนไลน์พร้อมกันย่อมสูงเป็นธรรมดา""คุณพูดก็ถูก แต่ผมถามคุณอีกข้อ ตอนที่เกมออนไลน์ในประเทศยังไม่พัฒนา ประเทศไหนที่เกมออนไลน์พัฒนามากที่สุด""เกาหลีครับ"ในฐานะที่จบสาขาคอมพิวเตอร์ หวงเจิงก็เข้าใจเรื่องเกมออนไลน์อยู่พอสมควรเพียงแต่พอหวงเจิงพูดคำว่าเกาหลีจบ เขากลับรู้สึกงุนงงอยู่บ้างหวงเจิงฉลาดมาก เฉินอวี่ย่อมมองออกว่าเขาคิดอะไรอยู่ในใจ จึงพูดว่า "เรามาคุยเรื่องเมื่อกี้ต่อ ตามหลักแล้ว อเมริกาในฐานะแหล่งกำเนิดของคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ต ควรจะนำโลกทั้งใบทั้งในด้านแนวคิดและสินค้าทุกอย่าง แต่ทำไมในเรื่องเกมออนไลน์พวกเขาถึงทำไม่ได้ล่ะ ต้องรู้ไว้ว่าประชากรอเมริกาเทียบกับเกาหลีแล้วมากกว่าหลายเท่า ถ้าจะพูดเรื่องฐานประชากร อันนี้ยิ่งอธิบายไม่ได้เข้าไปใหญ่""คงพูดได้แค่ว่าแต่ละประเทศมีความแตกต่างกัน หรือคนในประเทศเราอาจจะชอบเกมมากกว่า""ไม่ใช่"เฉินอวี่ส่ายหน้า "ถ้าจะพูดถึงความชอบเกม คนอเมริกันชอบมากกว่าคนในประเทศเราเสียอีก ดูเกมชุดใหญ่ของพวกเขาสิ เคาน์เตอร์สไตรก์ สตาร์คราฟต์ วอร์คราฟต์ แน่นอน นอกจากอเมริกา คนญี่ปุ่นก็ชอบวิดีโอเกมมากเหมือนกัน ไฟนอลแฟนตาซีของพวกเขา เดอะคิงออฟไฟเตอร์ส สามก๊กจื้อ สามก๊กไร้เทียมทาน สตรีทไฟเตอร์ มีเกมไหนบ้างที่ไม่ทำให้พวกเขาคลั่ง"หวงเจิงยังไงก็เพิ่งออกจากโรงเรียนอย่าว่าแต่หวงเจิงเลย ต่อให้เป็นเจ้าพ่อวงการไอทีที่คลุกคลีมาหลายปี ก็ไม่แน่ว่าจะรับมุกที่เฉินอวี่พูดได้หวงเจิงไม่ได้ตอบ เขาเองก็ไม่รู้จะตอบยังไงเพียงแต่เฉินอวี่กลับพูดต่อ "จีนมีประชากรกว่าพันล้านคน มีความได้เปรียบด้านประชากรมากขนาดนี้ มันก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าในอนาคตไม่ว่าจะทำอะไร ก็มีโอกาสทำได้ดีกว่าคนอื่น เพียงแต่เพราะเทคโนโลยียังจำกัด หลายครั้งจึงตามประเทศอื่นไม่ทัน แต่ขอแค่เราคว้าโอกาสไว้ได้ เราก็ไม่ด้อยกว่าใครแน่นอน""หวงเจิง ผมไม่รู้ว่าคุณจะรู้สึกได้ไหมถึงศักยภาพที่ซ่อนอยู่ในประชากรกว่าพันล้านคน คุณรู้ไหมว่าในอนาคตขนาดประชากรระดับนี้จะนำการเปลี่ยนแปลงแบบไหนมาสู่อินเทอร์เน็ตจีน มันไม่ใช่แค่เกมออนไลน์เท่านั้น มันอาจจะแตะไปถึงทุกแง่มุมของชีวิตเรา มันจะให้กำเนิดแอปพลิเคชันระดับสุดยอดออกมาตัวแล้วตัวเล่า และแอปพลิเคชันเหล่านี้แต่ละตัวล้วนมีโอกาสเป็นไมโครซอฟท์ตัวต่อไป เป็นแอปเปิลตัวต่อไป เป็นไอบีเอ็มตัวต่อไป""อยู่ในจีน คุณถึงจะเข้าใจจีนได้จริง ๆ"เฉินอวี่พูดอย่างหนักแน่นทรงพลังภาพในอนาคตภาพแล้วภาพเล่าเหมือนปรากฏขึ้นในสายตาของตัวเองเหตุที่เฉินอวี่พูดอย่างตื่นเต้นขนาดนี้ ไม่ใช่เพราะความสามารถในการหว่านล้อมของเฉินอวี่แข็งแกร่งแค่ไหนแต่เป็นเพราะอินเทอร์เน็ตจีนในชาติหน้าโคตรเทพเกินไป โคตรเทพเกินไปจริง ๆ ล้วน ๆต่อให้คิดตอนนี้ เฉินอวี่ก็ยังตื่นเต้นอย่างที่สุดสมาร์ตโฟน พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ การชำระเงินผ่านมือถือ เทคโนโลยีคลาวด์ ปัญญาประดิษฐ์ เวยซิ่น โลจิสติกส์ ตีตีเรียกรถ เหม่ยถวนส่งอาหาร เทคโนโลยีห้าจี อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง… แทบทุกอย่างในนี้ หยิบออกมาก็ล้วนอยู่ระดับแนวหน้าของโลกพูดจบชุดหนึ่ง เฉินอวี่ก็ให้หวงเจิงกลับไปย่อยดูส่วนอนาคตหวงเจิงจะอยู่ที่หวนอวี่เทคโนโลยีต่อ หรือจะไปเรียนต่อต่างประเทศตามความคิดเดิม ก็แล้วแต่เขาแน่นอนว่าที่เฉินอวี่อยากรั้งหวงเจิงไว้ ไม่ใช่ให้เขาไปทำพินตัวตัวต่อพินตัวตัวถึงจะประสบความสำเร็จในชาติหน้า แต่เฉินอวี่กลับไม่อยากใช้วิธีเล่นแบบพินตัวตัวอีกอย่าง ต่อให้ให้หวงเจิงไปทำพินตัวตัว ด้วยสายตาของเขาตอนนี้ เขาก็ไม่แน่ว่าจะทำออกมาได้เพียงแต่ยังไงก็เป็นเจ้าพ่อรายหนึ่งของชาติหน้าจุดสำคัญคือเจ้าพ่อรายนี้ยังอายุน้อยมาก และยังใช้งานให้ตัวเองได้อยู่ถ้าตอนนี้คนที่เฉินอวี่เจอเป็นพี่ตงหรืออาจารย์หม่า ไม่ถูกพวกเขาหว่านล้อมให้ไปเป็นลูกจ้างพวกเขาก็ถือว่าดีแล้ว……"ตกลงจะไปนอกหรือไม่ไปดี"เดินออกมาจากห้องทำงานของเฉินอวี่ หวงเจิงก็ครุ่นคิดกับคำถามนี้มาตลอดเดิมทีเขาวางแผนจะไปเรียนต่อที่อเมริกาแล้วอีกทั้งที่บ้านก็เห็นด้วยเพียงแต่พอฟังคำพูดชุดหนึ่งของเฉินอวี่แล้ว หวงเจิงกลับดูลังเลอยู่บ้างไปอเมริกาแล้วจะได้เรียนรู้เทคโนโลยีที่ก้าวหน้าที่สุดจริงหรือไปอเมริกาแล้วจะได้เรียนรู้แนวคิดที่ก้าวหน้าที่สุดจริงหรือหวงเจิงไม่รู้หลายวันต่อมา หวงเจิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "แม่ ผมกะจะเลื่อนไปเรียนต่อที่อเมริกาออกไปหนึ่งปี"หวงเจิงไม่ได้ถูกเฉินอวี่หว่านล้อมจนหมดเพียงแต่ในอีกทางหนึ่งเขาก็รู้สึกว่าเฉินอวี่พูดมีเหตุผลมากไม่ว่าจะถูกหว่านล้อมหรือไม่ ไม่ว่าที่พูดจะมีเหตุผลหรือไม่ การเลื่อนไปเรียนต่อที่อเมริกาออกไปหนึ่งปีก็ไม่ได้เสียหายอะไรถ้าในหนึ่งปีนี้เขาไม่ได้สัมผัสถึงสิ่งที่เฉินอวี่พูด งั้นค่อยไปอเมริกาก็ยังไม่สายแต่ถ้าในหนึ่งปีนี้เขาได้สัมผัสถึงอนาคตที่เฉินอวี่วาดให้เขาฟังจริง ๆ แล้วจะไปหรือไม่ไปอเมริกาจะสำคัญอะไร

ปลดล็อกตอนนี้1.5

ซื้อครั้งเดียว อ่านซ้ำได้ตลอด

เข้าสู่ระบบเพื่อปลดล็อก

ตอนนี้รู้สึกยังไง?

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น

กำลังโหลดความคิดเห็น