บทที่ 203 นี่ไม่ใช่การลอกเหรอ? ไม่ใช่ นี่เรียกว่าการเลียนแบบ

หลังจากรีบกินบะหมี่คลุกพอรองท้องแล้ว หม่า ฮว่าเถิงกับคนอื่น ๆ ก็กลับไปที่บริษัทอีกครั้ง

“โพนี่ อย่าหลอกตัวเองจนตกใจไปเลย”

“นายคงไม่คิดว่าแค่เห็นเจ้าของร้านอาหารมื้อดึกเล่นเกมตี้จู้จื่อ ก็หมายความว่าเกมตี้จู้จื่อสนุกกว่าเกมของเราแล้วหรอกนะ”

“ดูสิ เทคโนโลยีฮวนอวี่เองก็ไม่กล้าปลอมตัวเลขมากเกินไป ด้านบนเขียนไว้ว่ามีผู้เล่นออนไลน์พร้อมกันแค่กว่าหนึ่งล้านคนเท่านั้น”

เพราะจนปัญญาจะห้ามหม่า ฮว่าเถิง ล้วนจื้อชิงกับคนอื่น ๆ จึงพากันกลับไปที่บริษัทด้วย