บทที่ 225 อาวุธสังหารที่แท้จริง

เอาแต่ถูกเลียนแบบ ไม่เคยถูกก้าวข้าม

ประโยคนี้ไม่ต้องพูดก็รู้ว่าเอ่ยถึงใคร

โดยเฉพาะเพนกวิน

เมื่อเห็นประโยคนี้ เหล่านักพัฒนาโปรแกรมของเพนกวินต่างรู้สึกราวกับถูกกระบองฟาดเข้าอย่างจัง

เดิมทีตลอดหลายวันที่ผ่านมา พวกเขาโหมเขียนโปรแกรมและโค้ดกันทั้งวันทั้งคืนจนเหน็ดเหนื่อยแสนสาหัสอยู่แล้ว