บทที่ 119 ยังคงไม่ยอมรับ

นักลงทุนอีกห้าคนในแถวหลังพากันหัวเราะ หวังถงเริ่มเหงื่อตก เพราะเขารู้สึกว่าสายตาที่บรรดานายทุนแถวหลังมองมานั้น เหมือนกำลังมองคนโง่คนหนึ่งไม่มีผิด

ถามหน่อยเถอะว่า มีใครอยากร่วมงานกับคนโง่บ้างล่ะ

หวังถงเดินลงจากเวทีไปอย่างหมดอาลัยตายอยาก