บทที่ 122 เซินฉีไป๋หม่า

ตอนที่หวังถงเดินลงจากเวทีก็สวนกับจางซินอวี่เข้าพอดี ชั่วขณะที่สายตาประสานกัน แม้ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ แต่อารมณ์ความรู้สึกในแววตานั้นชัดเจนโดยไม่ต้องเอ่ยปาก

เมื่อจางซินอวี่ก้าวขึ้นไปยืนบนเวที สายตาที่ทุกคนมองมายังเขาก็แฝงไปด้วยความเห็นใจอยู่บ้าง

แผ่นหลังของจางซินอวี่เหยียดตรง เหล่าแฟนคลับที่เห็นภาพนี้ต่างรู้สึกอยากจะร้องไห้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก พี่ชายของพวกเธอกว่าจะเดินมาถึงจุดนี้ได้ไม่ง่ายเลย กว่าจะได้เซ็นสัญญากับค่าย ได้มาร่วมรายการและมีโอกาสออกหน้าออกตา แต่กลับต้องมาถูกตั้งข้อกังขาและดูแคลนเสียอย่างนั้น