บทที่ 127 ชิงตัดหน้า

เฉินถิงลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้กะทันหันแล้วเดินตรงมาหาลู่ชิงอวี่ น้ำตาคลอเบ้า

"น้องชาย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนายคือน้องชายแท้ ๆ ของฉันเลย"

"ถ้าฉันตายไป มรดกของฉันจะแบ่งให้นายส่วนหนึ่งแน่นอน"