บทที่ 142 ลู่ชิงอวี่ล้มละลายแล้วงั้นเหรอ

หวังหนิงกำหมัดแน่นอยู่ใต้โต๊ะ เป็นฝีมือของตาแก่นี่จริง ๆ ด้วย ช่างชั่วร้ายเหลือเกิน

พวกนั้นใช้วิธีการสกปรกถอดผลงานทั้งหมดของบริษัทพวกเขาลง แล้วตอนนี้ยังจะให้พวกเขามาอ้อนวอนขอให้เอากลับขึ้นไปใหม่อีกงั้นเหรอ การกระทำแบบนี้มันหน้าด้านสิ้นดี

ทั้งหวังหนิงและซูจี้สิงต่างหันไปมองลู่ชิงอวี่ด้วยความตึงเครียด พวกเขากลัวเหลือเกินว่าลู่ชิงอวี่จะยอมก้มหัวยอมทนถูกรังแกเพื่อเห็นแก่ผลประโยชน์ของบริษัท