บทที่ 145 กวาดกำไรเหนาะๆ 3,400 ล้าน

กัวหยางสูญเงินไป 30 ล้าน เขาก็ปวดใจแทบแย่แล้ว แต่จะบ่นก็ไม่ได้ เพราะถึงอย่างไรก็เป็นตัวเขาเองที่ไปอ้อนวอนขอให้ทังอิ้นพาเขาร่วมลงทุนด้วย

กัวหยาง "ประธานทังครับ ขาดทุนก็ถือว่าขาดทุนไปเถอะ ทำธุรกิจย่อมมีได้มีเสียเป็นธรรมดา ไม่มีใครหยั่งรู้อนาคตได้ แต่ว่าเงินส่วนที่เหลือจะได้คืนเมื่อไหร่ครับ"

เวลานี้ทังอิ้นไม่มีแก่ใจจะมารับมือกัวหยางอีกแล้ว เขากำลังเอาตัวเองแทบไม่รอด "หมดแล้ว หมดเกลี้ยง ไม่มีเงินคืนทั้งนั้น"